EISA en TIPA

De afgelopen tijd zijn de awards van EISA en TIPA weer uitgereikt aan nieuwe en innoverende producten op onder meer fotografiegebied.

Wat EISA en TIPA zijn en welke producten een award hebben gewonnen. zie de homepage van www.fotohulp.nl.

Populaire camera's

Japan, het land van de grote camerafabrikanten (denk o.a. aan Canon en Nikon). Welke camera's zijn daar nu populair?

Hier kun je het zien  : http://photorumors.com/2016/01/27/2016-bcn-camera-rankings-are-out/

Groeten,
Hans Schalk - www.fotohulp.nl

Blogpauze

In verband met drukke werkzaamheden heb ik een 'Blog-pauze' ingelast. Dit heeft geen invloed op de website http://www.fotohulp.nl, want deze zal steeds worden ge-update met nieuwe en meest relevante informatie. Ook ben ik steeds bereikbaar voor allerlei fotografievragen!

Groeten,
Hans.

Camera sensor - niet altijd zo groot als je denkt!

Belangrijk om te weten is dat camera sensors niet altijd zo groot zijn als opgegeven door de fabrikant. Zie voor het gehele artikel: http://www.fotohulp.nl/camera-beeldsensor.html

Hoe merkwaardig het ook is, de door de fabrikanten opgegeven sensor formaten (voor de met name in inches aangeduide sensors) kloppen eigenlijk niet. De reden is dat dit men voor de aanduiding ooit het (nu al lang niet meer gebruikte) formaat van een video-camera-buis heeft gekozen. Men noemde dit het optische formaat, terwijl de werkelijk effectieve sensormaat (diameter van de sensor) slechts ruwweg 2/3 van de buis/tube bedraagt. Met de intrede van de CCD en CMOS sensors zijn deze buizen in onbruik geraakt, maar zoals gezegd, in de aanduiding van het formaat rekent men soms nog steeds met deze materie. De achterliggende reden is dat men hier voor de berekening uitgaat van een vergelijkbare beeldhoek, ofwel een lens bevestigt op een video camera tube van 3/3 geeft een gelijke beeldhoek als bij gebruik op een camera met vaste beeld-sensor van 2/3.   

Een voorbeeld: De diagonaal van bijvoorbeeld een 1/1,7” sensor is (zou je denken als je de inches hebt omgerekend naar mm) 14,94 mm, echter dit is (hoe krom ook) de diagonaal van de sensor-tube en niet van de sensor zelf. Verklaringen hiervoor staan in de links hieronder. Dit wil dus zeggen dat de diagonaal van deze sensor met een aspectratio (lengte/breedte verhouding) van 4:3 uitkomt op a²+b²=c²  --> (5,7*5,7)+(7,6*7,6) = 90,25.   C is dus  √90,25 = 9,5 mm. Bij dit soort sensors hebben de fabrikanten het dan ook liever over sensor-type dan over sensor-formaat, omdat men anders eigenlijk de waarheid geweld zou aandoen.

Hieronder een uittreksel uit: http://www.gizmag.com/camera-sensor-size-guide/26684/

Bizarrely, the mostly fractional measurements used to detail sensor size date back to the age when vacuum tubes were used in video and television cameras. But the size designation is still nothing like as simple as the diagonal measurement of the sensor. Instead, it's the outer diameter measurement of a tube needed to produce an image, when the usable image takes up two thirds of the circle. Yes, it's that crazy.

Nog een uittreksel uit:

http://en.wikipedia.org/wiki/Image_sensor_format#Table_of_sensor_formats_and_sizes

Table of sensor formats and sizes

Sensor formats of digital cameras are mostly expressed in the non-standardized "inch" system as approximately 1.5 times the length of the diagonal of the sensor.

This "optical format" measure goes back to the way image sizes of video cameras used until the late 1980s were expressed, referring to the outside diameter of the glass envelope of the

video camera tube. David Pogue of The New York Times states that "the actual sensor size is much smaller than what the camera companies publish – about one-third smaller." For example, a camera advertising a 1/2.7" sensor does not have a sensor with a diagonal of 0.37"; instead, the diagonal is closer to 0.26".

Instead of "formats", these sensor sizes are often called types, as in "1/2-inch-type CCD."

Due to inch-based sensor formats being not standardized, their exact dimensions may vary, but those listed are typical.

The listed sensor areas span more than a factor of 1000 and are proportional to the maximum possible collection of light and image resolution (same lens speed, i.e., minimum F-number), but in practice are not directly proportional to image noise or resolution due to other limitations. See comparisons. Film format sizes are included for comparison.

En een uittreksel uit: http://en.wikipedia.org/wiki/Video_camera_tube

Size

The size of video camera tubes is simply the overall outside diameter of the glass envelope. This differs from the size of the sensitive area of the target which is typically two thirds of the size of the overall diameter. Tube sizes are always expressed in inches for historical reasons. A one inch camera tube has a sensitive area of approximately two thirds of an inch on the diagonal or about 16 mm.

Although the video camera tube is now technologically obsolete, the size of solid state sensors is still expressed as the equivalent size of a camera tube. For this purpose a new term was coined and it is known as the optical format. The optical format is approximately the true diagonal of the sensor multiplied by 3/2. The result is expressed in inches and is usually (though not always) rounded to a convenient fraction - hence the approximation. For instance, a 6.4x4.8 mm sensor has a diagonal of 8.0 mm and therefore an optical format of 8.0*3/2=12 mm which is rounded to the convenient imperial fraction of 1/2 inch. The parameter is also the source of the "Four Thirds" in the Four Thirds system and its Micro Four Thirds extension—the imaging area of the sensor in these cameras is approximately that of a 4/3 inch video camera tube at appromimately 22 millimetres (0.87 in).

Although the optical format size bears no relationship to any physical parameter of the sensor, its use means that a lens that would have been used with (say) a four thirds inch camera tube will give roughly the same angle of view when used with a solid state sensor with an optical format of four thirds inch.

Verklaring Sensor Vidicon tubes:  http://www.dpreview.com/articles/8095816568/sensorsizes

Hans Schalk

Microsoft Windows 9, 10, 11,........enz.

Voor mijn fotografie-gerelateerde programma's gebruik ik voornamelijk een PC met Windows 7, hetgeen prima werkt, maar de keren dat ik te maken heb gehad met Windows 8 --> 8.1, ergerde ik me dood (nee, het is niet een handigheidje krijgen, het is fundamenteel anders). Dus toch nog even een dingetje wat me opviel in het nieuws (gelezen op nu.nl) "Microsoft schrapt in Windows 9 de zogeheten Charms Bar (menubalk) uit Windows 8 om desktopgebruikers verder tegemoet te komen". Het is de zoveelste desperate poging van Microsoft om verloren terrein terug te winnen en het is te hopen dat het op tijd komt (met dank aan W7 voor de opvulling van het gat). Het blijft onbegrijpelijk dat zo'n mega-bedrijf door 'mis-management' of 'mis-marketing' (daar kun je hier toch wel van spreken, omdat men blijkbaar geen idee had/heeft van de 'smaak' en behoeften van hun klanten), naar de gallemiezen wordt geholpen. Vandaag kwam er weer een computerfoldertje door de bus, vol met foto's van laptops met Windows 8 en misschien ben ik te gevoelig voor de vreselijke kleuren van die tegels, maar het doet echt pijn aan mijn ogen wat ik zie. Men zal zeggen, "ja, daar gaat het niet om", maar ook de functionaliteit voor "niet tablet-gebruikers" is om te huilen. Mijn idee hierover is "Als je dat leuk en handig vindt, kun je beter tegelzetter worden!".   

Groeten,
Hans.

Blogpauze

Even een kleine blogpauze! Te druk met andere dingen, waaronder een Engelse vertaling maken van deze site www.Fotohulp.nl.

Een nieuwe feature die ik aan de site heb toegevoegd (via links naar photographylife.com) zijn lijsten met verklaringen van afkortingen die gebruikt worden voor objectieven. Deze zijn in het Engels, dus mocht een en ander niet helemaal duidelijk zijn omdat hier toch vaak een speciaal jargon wordt gebruikt, laat het me weten en ik zal een zo goed mogelijke verklaring in het Nederlands geven.

Groeten,
Hans.

Wayback Machine

Er is niets geheims aan. Toch weten de meeste mensen niet van het bestaan af. Het schoot me weer te binnen toen ik op zoek was naar de opnamedatum en gegevens van een oude foto. Ik heb het over de zogenaamde "Wayback Machine". Dit is een tool op internet waarmee je websites en webpagina's van jaren terug kunt bekijken. Deze zijn opgeslagen in een digitaal archief. Je vult op de pagina de gewenste URL in, klikt op 'Browse History' en na enig zoeken laat het systeem je verschillende data in het verleden zien, op welke een snapshot van de internetpagina is vastgelegd. Door vervolgens op een datum te klikken kun je zien hoe de bewuste site/pagina er op dat moment heeft uitgezien.

Het zou leuk zijn als deze tijdmachine ook in de toekomst zou kunnen kijken, maar zover is het helaas nog niet ;-)
Wat we hier echter weer van kunnen leren is dat, mocht je ooit een poging doen (of hebben gedaan) je data van internet te verwijderen (m.a.w. weer anoniem worden), het een illusie is om te denken dat ook alles weg is. Zelfs binnen je sociale netwerken kun je vaak terugkijken (wel inloggen met je eigen username/password).  

Wil je even spelen met de Wayback Machine, klik hier.

Groeten,
Hans.

Fotografie en 3D-printen

Tijdens het lezen van een artikel over het bouwen van een grachtenpand in Amsterdam met behulp van een 3D-printer (zie hier), schoot me weer iets te binnen waaraan ik een tijd geleden al dacht. "Hoe lang zou het duren voordat een gerenommeerd cameramerk, zoals Canon, Nikon, of Sony, z'n eerste 3d-geprinte camera op de markt brengt?" Dus maar weer even Googlen! Over de plannen van deze fabrikanten is uiteraard niets te vinden (totdat het zover is) en of ze er mee bezig zijn weet je natuurlijk ook niet (alhoewel het naar mijn idee niet kan uitblijven). Wel heel leuk is dat een student zelf een analoge camera heeft ontworpen en de onderdelen heeft geprint met een 3D-printer. Heb je zelf ook de beschikking over zo'n printer, dan staat niets je in de weg om het zelf te proberen (lees hier de aankondiging) , want het volledige recept is 'Open-Source', en hier te vinden!

Groeten,
Hans.

Koeterwaals

Het aantal phishingmails dat ik in m'n mailbox krijg neemt de laatste tijd gestaag toe. Ze zijn er in allerlei soorten, soms zogenaamd van een bank waar je niet eens een rekening hebt, of men vraagt je om tijdelijk even je rekening (tegen beloning) te mogen gebruiken om een geldbedrag 'door te sluizen' (wel even je gegevens doorsturen ;-). Een andere variant is de onderstaande. Een heel lang en onsamenhangend verhaal, waaruit blijkt dat je (haha....alweer) een prijs hebt gewonnen. Je hoeft alleen maar even je gegevens door te mailen om daarna een gigantisch bedrag op je rekening te krijgen! Nu ben ik van mening; als ik toch opgelicht moet worden, dan liever door een crimineel die er nog enige moeite voor heeft gedaan! Dat is bij onderstaande mail zeker niet het geval. Uit mijn onderzoekje met een IP-tracker, bleek deze mail via het Ip-adres van een Braziliaanse landbouworganisatie te zijn verzonden, vervolgens waarschijnlijk met "Google translate" uit het Portugees of Spaans te zijn vertaald en zonder correcties (weten zij veel...!) verstuurd. Het resultaat is dus dit broddelwerk, waar men zich met een 'Jantje van Leiden' van af heeft afgemaakt (Of in het Portugees, dank zij Google: "O resultado deste trabalho é broddel, onde um 'Johnny Leiden' de fora terminou"). Wat mij betreft 'Koeterwaals' waar een oud vrouwtje/mannetje nog niet in zou trappen.
 

Groeten,
Hans.

-----Oorspronkelijk bericht----- From: PRIMITIVA/EUROMILLIONS 2013
Sent: Thursday, November 21, 2013 9:39 AM
To: undisclosed-recipients:
Subject: OFFICIËLE WINNEN KENNISGEVING 2013


EUROMILLONES/EL-GORDO DE PRIMITIVA LOTERIJ 2013
ADDRRESS: C/ Caracas de Mayor #4-9, 28096, MADRID SPANJE
UIT HET BUREAU VAN DE DIRECTEUR
INTERNATIONALE AANBIEDINGEN / AWARD DEPT.
REFERENTIE N °: OBS/0999/171/ES
BATCH N °: EGS/183022EU
20/11/2013
                   HET WINNEN VAN DE TOEKENNING BERICHT
Wij zijn blij om u te informeren over de vrijlating van
EUROMILLONES/EL-GORDO DE PRIMITIVA BONANZA 2013 GOUDEN KANS,gehouden in
Madrid Spanje op 20 juni 2013.
Vanwege mix van naam en nummers , werd het resultaat uitgebracht op 19
Nov 2013. Uw naam verbonden aan ticketnummer 054-54968487-197 met
serienummer 01 - 4231drew de gelukkige nummers van 9-13-21-30-31-44
(Winnende nummer) die bijgevolg de loterij gewonnen in de 3e categorie.
Je hebt dus goedgekeurd voor een forfaitair bedrag uitbetaling van
€985,950.000,00 EURO ((NEGEN HONDERD, VIJF EN TACHTIG DUIZEND NEGEN
HONDERD EN VIJFTIG EURO ) gelijkwaardige , in contanten bijgeschreven op
bestand met

REFERENTIE N °: OBS/0999/171/ES BATCH N °: EGS/183022EU Gefeliciteerd.
Dit is van een totaal geldbedrag van €18,671,410.00 EURO, Gedeelde onder
20 internationale winnaars in deze categorie te worden betaald via een van
de volgende betaalmogelijkheden .(A) Bekrachtigd CHEQUE: (B)
Bankoverschrijving:
Uw winnende fonds wordt nu gestort in de bank met een beveiligingsbedrijf
verzekerd op uw naam om veiligheidsredenen en zal worden vrijgegeven voor
betaling door de volgorde van de LOTERIJ BOARD na datas verduidelijking en
verificatie . Overheid belasting kan niet worden afgetrokken . Vanwege
mixen naan en nummers , bent u hierbij geadviseerd deze onderscheiding zeer
vertrouwelijk en weg van openbare kennisgeving aan te houden totdat uw
claim is verwerkt en uw geld overgemaakt naar uw account genomineerd van
uw keuze , want dit is een onderdeel van onze veiligheid protocol om
dubbele aanspraak of ongerechtvaardigd gebruik te maken van dit programma
door de deelnemers te voorkomen .
Het totaal van 1,000,000 kaartjes werd gekocht door ANDALUSIE VISTA vorm
Filantroop ,Bedrijven , Airlines , verzekeringsmaatschappijen ,
ziekenhuizen , en humanitaire organisaties over de hele wereld voor de
burgers van Noord-Amerika & Caribbean, Zuid-en Midden -Amerika , Europa,
Azië ,Midden-Oosten ,Afrika en Australië & Pacific .
Alle deelnemers werden geselecteerd via een computer systeem stembus
getrokken uit de 1,000,000 naam en emailadressen als onderdeel van onze
internationale bonanza 2013, die wij voeren een keer per jaar. We hopen
met een deel van uw prijzengeld , zal je deelnemen aan onze einde van het
jaar hoge inzet 1, 6 miljard internationale loterij.
Om uw loterij verwerking en claims beginnen , neem dan contact op met uw
vorderingen agent DR. MARTINS PEREZ, de Foreign Operations Manager van
MERCADONA SEGUROS & FINANCIAL COMPANY NV, TEL: 0034-695-463-193, FAX:
0034-917-692-661, E - MAIL: MERCADONA@EMAIL.COM
Voor de verwerking en afdracht van uw winnende prijs voor een aanwijzing
van uw keuze . Vergeet niet, moeten alle prijzengeld uiterlijk 13 Dec 2013
worden aangevraagd .
Na deze datum zal het fonds worden teruggegeven aan het Ministerio de
ECONOMIA Y HACIENDA als niet-opgeëiste . En ook worden gesteld dat
10 % van uw loterij winnende behoort tot MERCADONA SEGUROS & FINANCIAL
COMPANY NV.
Omdat ze je naam hebben ingevuld voor deze loting en ze zijn uw
vorderingen middel. Deze 10 % zal worden overgemaakt nadat u uw winnende
fonds hebben ontvangen in uw land, want het geld is verzekerd op uw naam
reeds.OPMERKING: Ingesloten in deze brief is een verwerking van betalingen
formulier dat je moet invullen en opsturen naar identificatie en
verificatie DEPT.MERCADONA SEGUROS & FINANCIAL COMPANY NV Door FAX: 0034
917-692-661, E -MAIL: MERCADONA@EMAIL.COM
Bijgevoegd is de kopie van de loting TICKET gekocht door ANDALUSIE SPANJE
VISTA. Originele kopie van uw loterij ticket en bon blijven met uw agent
voor de verwerking van betalingen . Om onnodige vertraging en complicaties te
vermijden , vergeet dan niet om uw Reference , Batch en Track nummers
citeren in elke correspondentie met ons of uw agent . Bovendien moet er
ook geen wijziging van uw adres ,
doe de hoogte van uw vorderingen middel zo snel mogelijk .
Originele kopie van je prijs winnen certificaat en winnende ticket zal
naar u worden verzonden nadat u uw winnende hebben beweerd .
Felicitaties van alle leden van onze medewerkers en dank u voor het zijn
een deel van onze internationale promoties
Hoogachtend ,
MIGUEL SANTOS
VICE PRESIDENT
                            MERCADONA SEGUROS & FINANCIAL COMPANY S.A
                            CALLE SAN MANUEL, 10 28045, MADRIDSPAIN
TEL: +34-695-463-193, Fax: +34-917-692-661, E - MAIL:MERCADONA@EMAIL.COM
BELANGRIJK INFORMATIE!!! VUL DIT FORMULIER EN TERUG FAXEN OF E-MAIL NAAR
MERCADONA SEGUROS & FINANCIAL COMPANY SAMEN MET KOPIE VAN UW IDENTITEITSKAART

NAAM :---------GEBOORTEDATUM:-----------M/V:------HOEVEELHEIDGEWONNEN:-------
UW ADRES:-------------------REFERENTIE NR:---------------BATCH NR:----------
LAND:---------------STAD:--------------POSTCODE:--------BEROEP:-------------
TELEFOON:-------------------MOBIEL NR:---------------------
FAXNUMMER:---------------------------E-MAIL:-----------------------
                                  BETALING OPTIES
(1) BANK OVERDRACHT          (2) CHEQUE
BANK NAAM:----------------------------------------
REKENING NUMMER:---------------------------------
BANK ADRES: --------------------------------------

Ethiek in de Fotografie - Amateur versus Professional

Ethiek | betekenis/definitie

Ethiek is een wetenschap waarbij wordt geprobeerd om bepaalde handelingen als goed of fout te kwalificeren. Daarnaast wordt er gekeken naar de beweegredenen van bepaalde handelingen.


Begin vorig jaar heb ik samen met een andere vakfotograaf een amateur-Fotoclub opgericht, met als doel om ons enthousiasme en kennis te delen met andere amateurfotografen. We zijn ook samen in het bestuur van de Fotoclub gaan zitten. Terugkijkend, denk ik dat ik het probleem al eerder had moeten zien aankomen toen mijn medeoprichter een paar keer tegen me begon te sputteren dat hij (wellicht gegeven het feit dat z'n betaalde workshops niet meer werden bezocht) nu gratis les aan het geven was aan amateurs.

Nu is er dus een meningsverschil ontstaan doordat een van de leden een oproepje op de facebookpagina van de Fotoclub heeft geplaatst, waarin een grote verzekeringsmaatschappij een paar amateurfotografen zoekt om (naast de inzet van professionals) foto's te maken van een evenement wat zij organiseren. Zij bieden hiervoor de amateurs als tegenprestatie voor het gebruik van de foto's een onkostenvergoeding. Voornoemde fotograaf en medebestuurslid ziet als dit broodroof voor de 'professionele beroepsfotograaf' en heeft zich hier zo over opgewonden (en over het feit dat hij geen gehoor vond bij de medebestuursleden) dat hij met onmiddellijke ingang z'n lidmaatschap van de Fotoclub heeft opgezegd.

Ethiek:
Gedurende dit proces heb ook ik me natuurlijk afgevraagd wat wel en niet kan, maar ik ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat we een democratische club zijn, van en voor amateurs, dus zal je je ook bij de voor hen geldende spelregels neer moeten leggen. Iedereen die probeert parallellen te trekken met ander branches zal denk ik ook bij de volgende voorbeelden uit komen;
Sinds het ontstaan van de Praxis, Gamma, Karwei en noem ze allemaal maar op, is ook iedereen z'n eigen timmerman geworden en worden er veel klussen weggekaapt voor de ogen van de gevestigde aannemers. De 'klusbussen' rijden af en aan en echt niet iedere bestuurder hiervan is opgeleid als timmerman, loodgieter of wat dies meer zij. En hoevelen zijn er niet die liever de handige buurman inhuren voor een tientje per uur dan de vakman te laten komen? Als je hiervoor de 'ogen sluit 'zou ik willen zeggen "welkom in de 21ste eeuw!". Natuurlijk begrijp ik de frustratie wel enigszins. Lang geleden was 'Fotograaf'een gerespecteerd beroep dat je alleen maar kon uitoefenen wanneer je in het bezit was van een vak- en vestigingsdiploma. Vlak nadat deze eisen door de regering waren afgeschaft begon de kentering al in te zetten en namen steeds meer amateurs bezit van de markt en is dit alleen nog maar toegenomen gedurende de opkomst van de digitale fotografie. Het is niet zo vreemd, want vele amateurs willen ook graag beroeps worden en zien het deelnemen aan allerlei activiteiten als leerschool om hun hobby verder te ontwikkelen, desnoods zonder betaling (noem me de beroepsfotograaf die niet zo is begonnen!). Verder is het een feit dat het merendeel van de gevestigde fotografen autodidact zijn (lees het onderzoek via de link verderop) en dit hoeft helemaal geen nadeel te zijn, want ook een vakopleiding is niet zaligmakend (ik bedoel maar......, hoezo vakfotograaf! Natuurlijk is het niet leuk als grote firma's de zgn. 'brood-fotografen' links laten liggen en amateurs het werk laten doen, maar gedwongen door bezuinigen zullen ze zich die kans niet laten ontnemen en is het heel lastig om achter de werkelijke intenties van het handelen van die firma's te komen. Ik word ook treurig als ik lees dat het ANP al z'n fotografen ontslaat en plaatselijke krantjes hun lezers uitnodigen om vooral maar zoveel mogelijk foto's in te sturen, maar dit is nu eenmaal zo als het tegenwoordig werkt en daarom amateurs verbieden hieraan mee te doen gaat mij te ver. Want zoals gezegd, het kan namelijk deel zijn van hun ontwikkeling om later e.v.t. ook in het fotografievak te stappen. De scheidslijn tussen amateurs en prof's is daarom moeilijk te trekken en is om in fotografietermen te blijven, niet zwart-wit, maar voor een groot deel grijs.

Een heel interessant onderzoek uit 2009 over ethiek in de fotojournalistiek is trouwens hier te vinden.

Terug naar het meningsverschil:
Ik heb net als zovelen mijn principes (dingen die je voor nog geen miljoen zou doen) en ik heb veel respect voor mensen die hun principes met 'hand en tand' verdedigen, maar deze moeten dan wel altijd en overal gelden. De reden waarom ik dit zeg is dat voornoemde fotograaf naast z'n fotowerk activiteiten ontplooit binnen een branche waarin hij niet is opgeleid en aldoende tegen betaling werkzaamheden uitvoert die een daarin gespecialiseerd en professioneel bedrijf graag van hem over zou willen nemen. Hier heb ik op zich geen enkel bezwaar tegen, maar als je tegelijkertijd een ander bedrijf (groot of klein, maakt niet uit) verwijt dat ze de 'markt' voor professionals verpest, dan heb je wat mij betreft 'boter op je hoofd' en ben je volkomen ongeloofwaardig. Tijdens het schrijven van deze blog schoot me nog iets te binnen; Lang geleden heb ik een bandje gespeeld. We waren allemaal amateurs en deden dit als hobby naast ons gewone werk. Vaak speelden we tegen betaling op feesten en partijen. Zou je dit dan ook als broodroof van professionele muzikanten moeten zien? We hebben het ons toen in ieder geval niet afgevraagd.

Vooruitzichten:
Verschillende verenigingen voor beroepsfotografen zitten momenteel 'om de tafel' in een poging het tij te keren en 1 landelijke vereniging op te richten. Het is te hopen dat dit een succes zal worden. De amateurs zullen zich 'in de strijd' blijven mengen ongeacht wat de vakfotografen bedenken en alleen de terugkeer naar een verplicht vestigingsdiploma zou de beroepsgroeps opnieuw in bescherming kunnen nemen, maar dit zal mijns inziens niet gebeuren, terecht of onterecht........, wie het weet mag het zeggen!.
Tot slot, de Fotoclub zal doorgaan! Het voortbestaan van een vereniging mag nooit afhangen van de mening van 1 of een paar leden. Het is de meerderheid die beslist en zo hoort het ook!

Groeten,
Hans.
 

Mythes in de Fotografie en (iets heel anders) --> Internetfraude

Mythes in de fotografie:

Johan Elzenga heeft in het magazine Focus van mei 2013 een aantal mythes in de fotografie beschreven en bestreden. Een daarvan is het algemeen geaccepteerd gegeven dat scherptediepte verdeeld is volgens de verhouding 1/3 voor het scherpstelpunt en 2/3 achter het scherpstelpunt. In zekere zin verassend, dus tijd voor een eigen onderzoekje. Hiervoor heb ik drie objectieven (groothoek, standaard, tele) voor een analoge camera gebruikt (je zou dus kunnen zeggen: geschikt voor “full frame”). Analoog of digitaal maakt verder ook niet uit, het principe blijft gelijk. Mijn conclusie (zie tabel hieronder) is dat de auteur volkomen gelijk heeft en dat de genoemde en algemeen aanvaarde scherptediepteverhouding 1/3 – 2/3 maar sporadisch voorkomt. Wel is het zo dat in alle gevallen de scherptediepte groter is achter het scherpstelpunt dan ervoor.

Invloed van de sensor (digitaal) op de scherptediepte:   

Een in het artikel niet beschreven aspect is de invloed van de grootte van de sensor op de scherptediepte. De algemeen aanvaarde regel is hier: hoe kleiner de sensor, hoe groter de scherptediepte. Met andere woorden; Een full frame-sensor (24x36 mm) zou dus een geringer scherptedieptebereik hebben dan een crop-sensor. Ook dit is relatief, want bij gelijke omstandigheden (hetzelfde objectief, dezelfde onderwerpsafstand en dezelfde instellingen) is het scherptedieptegebied precies gelijk. Het verschil ontstaat doordat als je hetzelfde plaatje wilt hebben (gelijke beeldhoek), je met een camera met full frame-sensor dichterbij moet gaan staan dan wanneer je een camera met crop-sensor hanteert. Dit resulteert in een kleinere instelafstand en als gevolg hiervan een kleinere scherptediepte.

Internetfraude:

Kort geleden was het weer zover. Ik kreeg de volgende phishingmail in m’n e-mailbox;

Waarschijnlijk iedere computergebruiker krijgt dergelijk e-mails van tijd tot tijd toegestuurd en  velen zullen er helaas ‘intrappen’, om vervolgens ‘geplukt’ te worden. Ik heb niet de illusie deze criminelen te kunnen opsporen, omdat ze altijd gebruik maken van valse IP-adressen al dan niet via malware op PC’s van nietsvermoedende gebruikers geïnstalleerd, maar uit nieuwsgierigheid doe ik vaak aan ‘IP-tracking’. Allereerst klik ik met m’n rechter muisknop op de bewuste e-mail. Open vervolgens ‘eigenschappen’ à’details’ en pik het bron IP-adres op uit de mail. Dit plak ik in een programmaatje genaamd “Spyderweb” (te vinden op http://www.spyderweb.eu/), tab “IP-tracker” en klik op “Zoek”. Dit leverde in dit geval het onderstaande plaatje op;

  

Hierop kun je dus zien dat de bron van het bericht (voor zover je hiervan kunt spreken) in Alkmaar ligt. Maar wat vaker voorkomt is dat je deze ergens in het Oostblok of Azië zult vinden. Zoals gezegd: Je kunt er verder weinig mee, maar het is altijd leuk om even voor Sherlock Holmes te spelen. Heb trouwens wel een ‘abuse bericht’ naar de bank gestuurd en deze reageerden heel snel per e-mail waarin ze meedeelden het bewuste IP-adres te hebben geblokkeerd.  

Groeten,

Hans.

 

 

Fotoclub en paardenvlees

Alvorens met het hoofdonderwerp te beginnen, eerst even het verhaaltje afmaken uit mijn vorige blog onder het hoofdstuk Service:

Wat Medion heeft beloofd, namelijk de computer binnen 15 dagen te repareren, maken ze ook waar, want 14 dagen na het versturen kreeg ik hem weer thuis afgeleverd. Ik maak de doos open, haal het reparatierapport eruit en lees o.a:  “Software correctie uitgevoerd, Harddisk vervangen en BIOS-update uitgevoerd”. Prima, moet goed zijn dan! Ik sluit het apparaat aan en druk op de startknop, helaas……………….”zo dood als een pier!”. M’n bloeddruk begint al te stijgen, maar ik voel aan dat het probleem in de startknop zelf zit, dus even rustig blijven #%$#&#%&$!$*. Alvorens de boel te gaan slopen, toch maar eerst even met Medion bellen. Vriendelijke juffrouw aan de telefoon die me vraagt eerst even een paar testjes uit te voeren, zoals:  Stroom eraf halen, 5x achter elkaar op de startknop drukken, stroom weer aan, nog eens op de knop drukken et cetera. Na een aantal keren proberen besluiten we samen dat dit niet gaat werken en belooft ze me per –email een demontage-instructie te sturen, waarmee ik het voorfront kant demonteren zonder de boel  (plastic) aan alle kanten af te breken. De instructie per e-mail heb ik inderdaad na een minuut of 10 binnen (op een andere PC natuurlijk). Uiteindelijk blijkt de instructie (compleet met foto’s) heel handig te zijn want het laat duidelijk zien waar alle lipjes van binnen zitten, zodat ik het front er zonder brokken af heb kunnen halen. Voor de zekerheid belooft de juffrouw me ook nog een extra frontje op te sturen voor het geval het misgaat, hahaha (inderdaad ten overvloede 4 dagen later ontvangen, maar dit terzijde). Nu het frontje eraf is zie ik direct het probleem, de schakelaar die achter de startknop aan de binnenkant zit is er compleet afgevallen en ligt verbonden aan twee draadjes op de bodem van de PC-kast. Ook geen wonder dat dit er af valt (waarschijnlijk tijdens transport) want het plastic ding zit op een achenebbisje manier vastgeklemd op de metalen voorzijde van de PC. Enfin, lijm eraan, teruggezet en getest en ja hoor …………………………………………………. hij werkt!!!!!!! 

De lijm een uurtje laten drogen, voorfront er weer op en gaan met die banaan……………… zucht!     

 

Dan nu:  Fotoclub en paardenvlees.

Je zult je afvragen “wat hebben deze twee met elkaar te maken?”. Dat zal ik uitleggen;

Begin 2012 heb ik samen met een bevriende fotograaf ‘Fotoclub Noord-Beveland’ opgericht en gelukkig draait deze club met inzet van de leden en bestuur zo goed dat we zelfs een ledenstop en wachtlijst hebben. Het is me trouwens opgevallen dat vele fotoclubs een wachtlijst hebben en ik zou je dan ook aanraden als je nergens meer lid kunt worden om zelf een fotoclub te starten. Als je over enig organisatietalent beschikt, dan moet het  verder niet moeilijk zijn om genoeg medestanders te vinden. Binnen het bestuur van onze fotoclub, proberen we steeds nieuwe dingen te bedenken, waardoor het voor de leden leuk en interessant is om lid te zijn en ook te blijven. Zo proberen we steeds een fotografie-thema te vinden, waarmee ieder lid aan de slag kan om dit op z’n eigen wijze te fotograferen. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat we af en toe ‘leentjebuur’ spelen bij ander fotoclubs en natuurlijk bekijken welke onderwerpen daar worden of zijn behandeld. De opdracht die we deze maand aan de leden hadden verstrekt had als thema “Spreekwoorden en gezegden”. De bedoeling was om iedereen dit onderwerp uit te laten beelden in 1 foto (beeldcorrecties waren toegestaan, maar niet ‘knippen en plakken’). Zoals met ieder onderwerp spreekt dit de een meer aan dan de ander, maar het overgrote deel van de leden heeft hiervoor een foto ingestuurd, waarop hele mooie/leuke resultaten te zien zijn.  Als bestuur  proberen we ook aan alle opdrachten mee te doen, want tenslotte zijn we uiteindelijk ook ‘gewoon ‘lid’. Voor mezelf heb ik getracht een associatie te vinden tussen een spreekwoord en een  actueel thema en hiervan een ‘studiofoto’ gemaakt. Dit had toch nog wel wat ‘voeten in de aarde’ (ja, onze taal hangt van gezegden aan elkaar J). Mijn eerste idee was al om een gehaktbal te gebruiken, maar m’n vrouw stelde voor dat een saucijs misschien een leukere vorm heeft en beter zou blijven staan. Ik had mijn twijfels, maar liet me overtuigen naar de slager te fietsen en een paar van die worstvormige aanhangsels te halen. Thuisgekomen en op de studiotafel, ben ik ongeveer een uur bezig geweest het relatief slappe spul aan alle kanten te spalken met cocktailprikkers en ijzerdraad. Uiteindelijk, toen de hele smeerboel voor de 4^e keer in elkaar stortte heb ik een gehaktbal uit de vriezer gerukt, 2 uur laten ontdooien en voila!

Het resultaat van m’n inspanningen zie je hieronder.

Groeten, en hopelijk tot ziens op  (http://www.fotohulp.nl)

Hans.

 

 

 

 

Service en klanttevredenheid

Mag je in een fotografieblog iets schrijven wat niet over fotografie gaat? Gelukkig wel, want dat bepaal ik zelf…., hahahaha. Of iemand het wil lezen is iets anders, dat bepalen jullie dan weer ;-)

Service:

De nachtmerrie van iedere computergebruiker…….. ! Het overkwam me vorige week. M’n Medion computer (vorig jaar april gekocht bij de Aldi) wilde Windows 7 niet starten en in plaats daarvan verscheen er een melding van Windows op m’n scherm “Windows heeft een probleem met de harde schijf aangetroffen, maak zo spoedig mogelijk een backup van uw bestanden en neem contact op met de fabrikant!”  Nou, daar was ik dus mooi klaar mee! De backup maken was op zich het probleem niet, want ik maak zowiezo wekelijks een backup van mijn bestanden op een externe harde schijf  (heb duizenden foto’s op de harddisk staan en die wil ik niet kwijt). Bovendien heb ik het in de loop der jaren vele keren meegemaakt  dat ik een computer compleet opnieuw moest installeren om bijvoorbeeld een hardnekkig virus kwijt te raken. Ondanks dat ik het bezit ben van een goede backup zijn er toch altijd dingen die je (alvorens de harddisk het compleet begeeft) nog wilt redden omdat ze (althans bij mij) niet in de backup zaten, zoals e-mails en mail-contactadressen. Aangezien de computer niet normaal wilde starten en het ook nog mogelijk is dat het hier een softwareprobleem betrof , heb ik via de recovery disk geprobeerd in eerste instantie de fout op te lossen. Dit leverde na enkele uren ‘rammelen’ de boodschap op dat de fout niet kon worden hersteld. Op een gegeven moment heb ik (via de recovery optie) toegang tot het systeem kunnen krijgen via de Dos-prompt en door wat achtergebleven kennis van Dos, het systeem teruggezet naar een eerder herstelpunt (neem daarbij in gedachten dat dit hele proces uren en uren duurt en je snapt de irritatie). Deze actie leverde in ieder geval op dat Windows (zij het vertraagd) weer wilde starten, maar ik kreeg er ook gratis weer een extra melding bij van ‘Intel Rapid Storage Technology’ dat er een probleem was met de harde schijf (What’s new ?!). Heb daarna in ieder geval, naast de backup, nog een aantal belangrijke bestanden van de computer gehaald en vervolgens maar gebeld met de servicedesk van Medion. Een heel vriendelijke meneer legde me uit dat het in theorie nog steeds een softwareprobleem zou kunnen zijn en dat ik de volgend acties uit moet voeren;  1) Opstarten met recovery disk en systeem terugzetten naar fabriek-instellingen (op dat moment wordt de disk geformatteerd en de configuratie zoals je hem kocht ge-restored). 2) Alle Windows updates weer binnenhalen. 3) Controleren of het systeem goed functioneert en zo niet, weer contact opnemen. Dit alles leidde tot de volgende conclusies. Stap 1 – duurde 3 uur, stap 2 duurde nog iets langer. Stap 3 – het resultaat: helaas nog steeds dezelfde foutmeldingen!  Dus afgelopen zondag (ja, zelfs in het weekend kun je Medion gewoon bereiken)  Medion gebeld en weer een sympathieke medewerker aan de telefoon die me per e-mail een Voucher opstuurde, waarmee ik de computer via het postkantoor kosteloos kon versturen naar de reparatieafdeling. Medion streeft ernaar de reparatie binnen 15 dagen uit te voeren (doen ze geloof ik in Duitsland) en dat valt me eigenlijk niet tegen. Ik neem aan dat men de harddisk vervangt (zit drie jaar garantie op het apparaat) en ik hem weer in goede staat terug ontvang. Op dit moment ben ik dus heel tevreden met de service van Medion! Als ik de computer terug heb staan me echter nog een paar installatie-daagjes te wachten voor het binnenhalen van Windows updates, back up terugzetten, programma’s opnieuw installeren enzovoorts en ik prijs me gelukkig dat ik ook nog een laptop en Ipad heb, zodat ik nog steeds contact kan maken met de buitenwereld ;-).

Klanttevredenheidsonderzoek – Silence is approval?:

Jullie kennen het waarschijnlijk allemaal, want dit schijnt bij het ‘nieuwe winkelen’ te horen. Als je iets in een fysiek bestaande winkel koopt hoor je er meestal nooit meer iets van. Reden; over het algemeen laat je hier niet je e-mailadres achter. Bij het zakendoen via internet ligt dit anders en wordt je e-mail box overstelpt (ik overdrijf misschien een klein beetje) met verzoeken of je wellicht deel wilt nemen aan een klanttevredenheidsonderzoek! Meestal staat er dan nog bij dat dit maar ongeveer 10 minuten van je tijd zal kosten. Ik het begin nam ik dit redelijk serieus en ging er eens uitgebreid voor zitten om die talloze ‘multiple choice vragen en scores’ in te vullen, maar omdat al die 10-minuutjes bij elkaar op een gegeven moment haast een dagtaak worden doe ik dit nog maar bij hoge uitzondering.  Een voorbeeldje; m’n auto is in de garage geweest (ja, ik krijg via e-mail automatisch een oproep wanneer het weer tijd is en dit komt omdat die auto zelf de garage belt wanneer ie zich niet zo lekker voelt ;-). Enige dagen later krijg ik per e-mail het formulier om alstublieft in te vullen hoe tevreden ik ben over de uitgevoerde werkzaamheden, de prijs, de duur, het contact met de monteur (heb ik helemaal niet ontmoet, maar dit terzijde) enzovoorts, enzovoorts. Omdat vele garages ook weer onder controle staan van een landelijke merkdealer sturen deze me dan ook nog eens een formulier om in te vullen hoe tevreden ik ben over de garage! Het begint soms dus een beetje irritant te worden en ik wil dan ook pleiten voor het principe “Silence is approval”, of in gewoon Nederlands “Val me niet lastig met allerlei onderzoekjes. Als er iets niet goed is laat ik het zelf wel weten!”.  

Groeten,

Hans.

Oud en nieuw

De jaarwisseling ligt al weer een poosje achter ons en wat dat betreft is het duidelijk; 2012 is oud en 2013 is nieuw. In de fotografie zijn ook wel van deze scheidslijnen te trekken maar daar ligt het, zeker gevoelsmatig, iets genuanceerder.

Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: ”Analoog is oud en Digitaal is nieuw”, maar omdat talloze mensen om allerlei redenen nog met analoge apparatuur werken, gaat deze vlieger niet helemaal op. Ikzelf ben ook nog steeds geïnteresseerd in analoge camera’s, maar dan vooral de historische camera’s. Van alle andere ben ik langzaam afscheid aan het nemen. Zo heb ik een paar maanden geleden mijn Hasselblad 500C (waar ik vroeger trouwreportages en portretten mee maakte) + enkele lenzen + polaroid-achterwand, et cetera. verkocht voor een ‘appel en een ei’ . Indertijd heb ik daar alles bij elkaar meer dan 10.000 gulden aan uitgegeven, maar helaas is van die waarde weinig overgebleven (marktwerking J).

Voornaamste reden voor verkoop is dat ik geen zin meer heb om in de Doka te gaan te zitten. Er was natuurlijk een alternatief om alleen de negatieven te ontwikkelen en deze vervolgens te scannen voor verdere digitale bewerking,  maar dan kun je ook niet met een goedkoop flatbed-scannertje aankomen. Wil je kwaliteit behouden dan zal  je een speciale 6x6 scanner moeten gebruiken en deze kosten veel geld (alternatief, dupliceren met macro-objectief). Dus……., i.p.v. het spul te laten verstoffen, met pijn in het hart, toch maar verkocht aan een handelaar in 2^e hands fotoapparatuur.

Eigenlijk om dezelfde reden heb ik een paar jaar geleden m’n 4x5 inch Cambo Technische camera inclusief studiozuil verkocht aan een student fotografie. Ook deze had ik graag (puur nostalgische redenen) willen houden, maar in ieder geval heeft de camera nog een tweede, of misschien wel derde leven gekregen en dat ik ook iets waard.

Op dit moment heb ik nog een Durst M601 kleurenvergroter op zolder liggen (ingepakt tegen het stof) en ik kan het niet over m’n hart verkrijgen om hem weg te doen voor een paar rotcentjes, want helaas, ook deze is op de markt weinig meer waard. Misschien voor de kleinkinderen? Tenslotte zal ie ooit een keer het predikaat ‘antiek’ verdienen!

Groeten,

Hans.

Terugblik 2012 en plannen voor 2013

Deze site www.fotohulp.nl bestaat nu ruim 2,5 jaar en met enkele honderden pageviews per dag groeit deze nog steeds, waaruit blijkt dat de info op deze site veel fotografen aanspreekt. Dit is ook waarvoor ik het doe, want het is volledig non-profit, behalve dan de advertenties die voor een heel klein deel  de kosten dekken die zijn gemoeid met de web-hosting en de software die ik gebruik om de site te maken/onderhouden. Ïk voeg regelmatig onderwerpen en nieuws toe aan de site, zodat deze interessant en levendig blijft.

Vaak wordt ik gevraagd om assistentie bij de meest uiteenlopende onderwerpen en ik geef dan ook altijd antwoord op vragen.

Een greep uit de onderwerpen:

·         Had ik in 2011 een paar fotografietips verstrekt aan de redactie van NTR voor een radiohoorspel van ‘Paul Vlaanderen’ , dit jaar heb ik meegewerkt aan een interview voor het blad ‘Sp!ts’ , zie hier

·         Soms vraagt men mijn hulp bij het determineren van de oudheid van een foto en alhoewel ik niet in staat ben het complete DNA van een foto wetenschappelijk te analyseren kom ik meestal een heel eind door interpretatie van omgeving, kleding, enzovoort.

·         Verder krijg ik de meeste uiteenlopende vragen o.a. : Ik heb camera………. en het lukt mij niet om goede foto’s te maken. Wat moet ik doen……… enz. Ook heb ik diverse malen advies en assistentie gegeven bij vragen over het maken van goede portretfoto’s.

Fotoclub:

Begin 2012 heb ik met een bevriende fotograaf een Fotoclub opgericht op Noord-Beveland (waar ik woon). Hiervoor was een overweldigende animo en op dit moment is het ledenaantal met ca.40 leden redelijk stabiel.

Expositie- een klein ergernisje:

Ik doe zelden of nooit mee met fotowedstrijden of exposities, maar toen ik in Pf-magazine las over het Fotofestival van Naarden dacht ik………… kom, laat ik me eens inschrijven om mijn foto’s te exposeren. Uiteindelijk heb ik met reden m’n inschrijving toch niet doorgezet. Om een lang verhaal kort te maken, bleek dat je alvorens in te kunnen schrijven eerst € 35,- moest overmaken (daar zat dan wel een toegangskaartje van € 17,50 bij inbegrepen) waarna je dan moest afwachten of je foto(s) wel werden geselecteerd voor deelname.  Ik ben de discussie aangegaan met een der curatoren van het festival, maar deze was het uiteindelijk toch niet eens met mijn mening dat het op z’n zachts gezegd onbehoorlijk is om het festival te laten sponsoren door fotografen die wellicht niet eens mee mogen doen, sterker nog, volgens hem is deze methode zeer gebruikelijk!?  Nogmaals, zeer bedenkelijk wat mij betreft. Ik zou akkoord zijn als je na selectie iets moet betalen, maar op deze manier……?  Enfin, mensen van het Fotofestival, veel geluk ermee, maar zonder mij!!

Plannen:

·         Kort geleden heb ik 2 nog artikelen geplaatst, onder de kop “Fotografie voor dummies” (zoals het in de volksmond vaak wordt genoemd). Dit is zeker niet denigrerend bedoeld, maar het blijkt – en dat zien we ook binnen de fotoclub - dat de beginselen van de foto/camera-techniek, zoals ISO- Diafragma-Sluitertijd-Scherptediepte   lang niet voor iedereen ‘gesneden koek’ is.  Waar mogelijk zal ik de website dan ook uitbreiden met nuttige informatie.

·         Afhankelijk van de beschikbare tijd ga ik wellicht nog een Engelse versie van de site ontwikkelen.

·         Heb pas een sectie “Historische camera’s”  toegevoegd, waarin een overzicht van mijn verzameling. Mijn bedoeling is om hier per camera een foto bij te plaatsen (eerst eventjes alles fotograferen J.

 

Tot zover deze blog en wordt vervolgd.

Hans Schalk.